Hoe ontwikkelt u een FDES-configurator? De stappen van het project

Wie aan een FDES-configurator denkt, denkt eerst aan het scherm: velden, een knop, een FDES die eruit rolt. Toch is dat het laatste wat wordt gebouwd. Vóór de interface moet u uw producten begrijpen, weten waardoor ze variëren en dat vertalen in een LCA-model. U moet ook uw processen begrijpen, om de beste manier te vinden om de FDES-configurator in uw organisatie in te passen (automatische aanmaak bij het invoeren van een offerte, toegang voor de buitendienst, gedeelde toegang tussen uw teams). Deze gids volgt het project in de volgorde waarin het verloopt, en geeft bij elke stap aan wat u moet voorbereiden.

Wat zijn de stappen van een project voor een FDES-configurator?

Een configuratorproject verloopt in vijf stappen: het project afbakenen, de gegevens verzamelen en structureren, het LCA-model bouwen, de applicatie ontwikkelen, en ze ten slotte testen en laten verifiëren. De eerste drie gebeuren vooraf, nog voor er één regel code wordt geschreven.

Over de volgorde valt niet te onderhandelen. Elk veld op het scherm komt overeen met een variabele van het LCA-model, met haar toegestane waarden: een interface die wordt ontwikkeld voordat de gegevens en het model stabiel zijn, moet later worden herzien.

Welke gegevens moet u voorbereiden?

U moet twee soorten gegevens voorbereiden: de gegevens waarmee het LCA-model wordt gebouwd, die één keer worden verzameld, en de gegevens die de gebruiker bij elke FDES invoert. De grens tussen beide bepaalt wat er kan variëren.

Een ontbrekend of onnauwkeurig gegeven blokkeert het project niet altijd, maar het moet al bij de afbakening worden opgemerkt. Een project dat op papier zinvol is, kan eerst echt werk aan de gegevens vragen: dat is een van de vijf factoren uit de gids over geschiktheid.

Hoe wordt het LCA-model een applicatie?

Door elk element van het model te vertalen in een element van de applicatie: de variabelen worden velden, de bereiken worden controles, de rekenregels worden de motor, en de deliverables worden exports.

Dan moet nog worden aangetoond dat de applicatie juist rekent. Dat gebeurt eerst met testconfiguraties waarvan het resultaat bekend is, en daarna via de verificatie: een externe verificateur, erkend door het INIES-programma, beoordeelt het model en de vertaling ervan in de applicatie. Hij is onafhankelijk van alle partijen in het project: niet de fabrikant, niet degene die de LCA heeft uitgevoerd en niet het bedrijf dat de configurator heeft ontwikkeld. INIES publiceert de lijst van erkende verificateurs, en de gids over verificatie beschrijft wat zij beoordelen.

Hoe maakt u de tool eenvoudig voor niet-experts?

Door te vertrekken van wat de gebruikers weten, niet van wat het model bevat. Een verkoper kent de bestelde referentie en de bouwplaats; een productingenieur kent de formulering. Geen van beiden hoeft met een emissiefactor te werken.

Concreet betekent dat: formulieren in de taal van het vak, invoer in stappen in de volgorde waarin de gebruiker over zijn product denkt, keuzelijsten in plaats van vrije invoer, en foutmeldingen die zeggen wat er moet worden gecorrigeerd.

Dat is de keuze achter de DimACV-configurator, ontworpen met het CTMNC voor de natuursteensector: de fabrikanten, vaak geen LCA-experts, beschrijven hun groeve, hun processen en hun formaten, en de methodologische regels van het project worden automatisch toegepast. Het DimACV-project toont dat traject.

Welke functionaliteiten moet u voorzien?

Dat hangt af van wie de tool zal gebruiken, en waarvoor. Zes functionaliteiten komen vaak terug in projecten.

Wat kan een project voor een FDES-configurator bemoeilijken?

De grootste moeilijkheid van een project voor een FDES-configurator is doorgaans de verzameling en de kwaliteit van de gegevens die nodig zijn voor de milieumodellering. Ook andere factoren kunnen de complexiteit beïnvloeden.

• Gegevens die moeilijk te verzamelen zijn: informatie over grondstoffen, energieverbruik of productieprocessen kan verspreid zijn over verschillende afdelingen, productievestigingen of leveranciers.
• Zeer verschillende producten: sommige productfamilies hebben samenstellingen of productieprocessen die meerdere LCA-modellen vereisen.
• Parameters die moeilijk te definiëren zijn: u moet bepalen welke kenmerken kunnen variëren en binnen welke grenzen, met inachtneming van de regels van het INIES-programma voor het gekozen type configurator (generator of distributeur).
• Gegevens van wisselende kwaliteit: bepaalde informatie kan onvolledig, weinig representatief of onvoldoende gedocumenteerd zijn.

De afbakeningsfase brengt deze aandachtspunten in kaart, beoordeelt de beschikbare gegevens en legt een scope vast die bij het project past.

Hoe bereidt u een project voor een FDES-configurator voor?

Voordat u de ontwikkeling van een FDES-configurator start, is het nuttig om de betrokken producten, de beschikbare gegevens en de doelstellingen van het project op een rij te zetten. Hier zijn vijf punten om te bekijken, zodat de afbakening vlotter verloopt.

1. 01Bepaal de betrokken productenWelke productfamilies wilt u met uw FDES-configurator dekken?
2. 02Schat het aantal te produceren FDESHoeveel referenties of varianten wilt u kunnen declareren?
3. 03Ga na of u al LCA’s of FDES hebtDie kunnen een vertrekpunt vormen voor uw project.
4. 04Breng de beschikbare gegevens in kaartWeet u waar uw productie-, samenstellings- en transportgegevens zich bevinden?
5. 05Verduidelijk uw doelstellingenWilt u FDES intern produceren, ze in uw tools integreren of uw klanten bepaalde verklaringen laten personaliseren?

PDF · 1 pagina

Deze checklist per e-mail ontvangen

Om te onthouden

Een FDES-configurator is tegelijk een LCA-project en een softwareproject. Hij vraagt drie voorwaarden: producten die u kunt beschrijven, gegevens die u kunt vinden, en een gebruik van de FDES dat u kunt formuleren. De rest wordt opgebouwd met een team dat beide competenties samenbrengt, en de verificatie wordt vanaf de eerste dag voorbereid.